[...]

Μέγιστη προβλεπόμενη θερμοκρασία για σήμερα -9 C με
χιονόπτωση υπό στροβιλισμό λόγω ανέμων
Αυτά έξω. Μέσα πάλι, time is running πέφτει πολύ ξενύχτι, δουλεύουν τα συνεργεία ασταμάτητα σε τρεις βάρδιες, οι άνθρωποι είναι αριθμοί , ας πούμε και μη σας φανεί απάνθρωπο συχνά ρωτάμε σε ποιο σημείο βρίσκεται ο 78, πού κόλλησε ο 55 , κάπως έτσι.
Το σημερινό σημείωμα σύντομο, έχω χάσει κάθε επαφή με την πραγματικότητα , ούτε ξέρω τί γίνεται έξω για να μπορώ να το σχολιάσω και να έχει κάποιο ενδιαφέρον αυτό που θα πω,
ας κλείσουμε με τη βελούδινη φωνή μιας κυρίας της Jazz κατευθείαν από το San Francisco

*

Tight and tough

Τον φετινό Νοέμβριο τον ψιλοφοβάμαι .
Εϊναι από τις λίγες φορές μάλιστα που εκφράζω το φόβο μου πιο νωρίς, συνήθως - όχι μόνο εδώ αλλά και έξω - συνηθίζω να εκφράζω το φόβο μετά τη λήξη.. αλλά αυτό είναι μάλλον μια δική μου αδιευκρίνιστη συμπεριφορά.
Τότε - στο μετά δλδ - αν και εμφανίζεται αποδομημένος και αποδυναμωμένος, όσο και αν η περιγραφή έχει στοιχεία αυτοπεποίθησης, την ώρα που αναφερω κατι σχετικο νιώθω πάντα ότι με πλημμυρίζει η παγωμάρα μιας σκηνής που σίγουρα θα θυμηθώ ή και δυο ή και τρεις ανάλογα.. αυτές οι αλληλουχίες δεν ελέγχονται

Σήμερα -ύστερα από ένα εξαντλητικό 36ωρο simulating test - που έχω την "πολυτέλεια" του χρόνου να το σκεφτώ και να το συνηθίσω, κάνω από το πρωί "ασκήσεις έκρηξης αδρεναλίνης", με οποιοδήποτε τρόπο.
Τριπλοτσεκάρω τις σημειώσεις μου, τις αριθμητικές μου τιμές, το βουνό των συναρτήσεων που πρέπει να έχω στο μυαλό μου σε μόνιμο update , ελέγχω και δοκιμάζω συνέχεια το kit της ενδοεπικοινωνίας ,
αγχώνομαι για σύντομες μεθόδους που έχω χρησιμοποιήσει , και τα πρωτόκολλα που εναλλακτικά θα προσπεράσω σε περίπτωση που κινδυνεύω να υπερβώ αυστηρά χρονοδιαγράμματα
διατρέχω ταχύτατα πίνακες συσχετίζοντάς τους ψάχνοντας για λάθη και σοβαρές αποκλίσεις,
έχω χαθεί κυριολεκτικά κάτω από τον απίστευτο αριθμό των παραμέτρων και των πρωτότυπων 'συνδεομένων' και όλο αυτό μαζί με το απαραίτητο update σε εναλλακτικά σχέδια που πάντα υπάρχουν.
Δεν βρίσκω, αυτή τη στιγμή άλλα λόγια για να το εξηγήσω ..
Το κακό μέχρι στιγμής είναι ότι θεωρητικά και διασταυρωμένα με τις μελέτες των υπολοίπων δεν έχει βρεθεί πουθενά σημαντικό λάθος.
Αυτό ειδικά το φοβάμαι ακόμα περισσότερο.
Μπορεί να δημιουργεί σιγουριά αλλά η σιγουριά αφαιρεί προσοχή.
Οι μηχανές και τα υλικά όσο τέλεια και αν είναι, είναι πιθανό να παρουσιάσουν αυτόνομες συμπεριφορές πέρα από τις προδιαγραφές τους και άγνωστες ακόμα και στους κατασκευαστές τους παρόλα τα εργαστηριακά τεσταρίσματα.
Χωρίς να υπολογίσω ένα πιθανό λάθος ή μια απροσεξία στις συνδέσεις που έχουν προηγηθεί

Ακόμα και η ασφάλεια του :
αν F(x,y,z,.....) = C , τότε ...... ο,τιδήποτε σίγουρο, αποδεδειγμένο
είναι κάποιες φορές σχετική όταν επεμβαίνει ο ανθρώπινος παράγοντας

Εκεί μέσα μου αρέσει τρελά , μου αρέσει το πόσο control freak γίνομαι,
τα νεύρα γίνονται σύρματα και "πιανουν" τα πάντα
λατρεύω την ένταση και την πίεση που αναπτύσσονται και εξελίσσονται εκθετικά και πρέπει να τις συγκρατώ , παλεύοντας με τα κύτταρά μου που φτάνουν στα όριά τους
την υπέρβαση των κάθε είδους αντοχών , ότι είναι μια μορφή "μάχης" σε πολλά επίπεδα ,
παραδέχομαι και είναι απόλυτη αλήθεια ότι έχω φύγει πολύ προτού απογειωθεί το αεροπλάνο από την Αθήνα
Το λούνα παρκ της τεχνολογίας, η αναζήτηση μιας μικρής ή μεγάλης επιστημονικής αλήθειας σε νέους δρόμους , η επιβεβαίωση / απόδειξη μιας πρότασης μέσα από τα δικά μας χέρια, οι δικές μας διορθώσεις μέσα από τις εφαρμογές , είναι παθιασμένη κατάσταση ,
ανοίγει νέους δρόμους για όλους, διευκολύνει ζωές και φέρνει πολιτισμό και άνεση για να καλλιεργηθούν ιδέες για το μέλλον αυτού του κόσμου Μπορεί να χρειάζονται πολλά και διάφορα επιστημονικά προσόντα αλλά αν δεν υπάρχει ρομαντισμός εδώ μέσα δεν κατεβαίνεις και κυρίως δεν κάθεσαι για πολύ.
Αν όλο αυτό το πολύπλοκο πλαίσιο το δεις έτσι και σε κερδίσει σε κάνει δικό του για πάντα και οι δεσμοί είναι τρομακτικοί.

Αυτό που πάντα με ξενέρωνε και με ξενερώνει σε μέγιστο βαθμό - όποτε συμβαίνει -
είναι κάθε υποψία σκέψης ή διατύπωσης για τις οικονομικές απολαβές , ειδικότερα όταν γίνονται συγκρίσεις.
Σιχαίνομαι μέχρι εκεί που δεν παίρνει την "οικονομίστικη" κουλτούρα , όποτε έρχεται στο προσκήνιο χαλάει κάθε διάθεση και ποτέ δε βρίσκω εκτός δουλειάς ούτε το χρόνο ούτε την όρεξη να αναπτύξω το πώς διαμορφώνεται το budget
Το δικό μου επίκεντρο είναι αλλού:
στη θέρμη και τον εφηβικό ενθουσιασμό που χρειάζονται για τα [πολύ πολύ ] δύσκολα, το ολοκληρωτικό και απόλυτο δόσιμο και η ανταπόδοση σε αποτέλεσμα και διάρκεια.
Αυτό το "it still works" ή το "flexibly updated" μετά από χρόνια είναι χαρές που δεν περιγράφονται εύκολα .

Όλες οι δουλειές μετά την παρέλευση 5ετίας γίνονται συνήθεια , διαθέτουν σε σημαντικό βαθμό τυποποιημένο χαρακτήρα και επανάληψη, μπορεί να ρουτινιάζουν
το ύψος της πληρωμής , δε φτάνει για να τα βγάλουμε πέρα μαζί τους.

Εκείνο που θέλει, είναι παιδεία για να βλέπεις το καινούριο και την πρόκληση σε κάθε νέο επαγγελματικό βήμα που πρέπει να γίνεται με τον ενθουσιασμό του πρωτάρη όταν η επαγγελματική παρουσία έχει διατρέξει την πρώτη εικοσαετία ή τείνει προς τα εκεί.
Αυτός ο ενθουσιασμός είναι που εξαφανίζει τα στραβά και τα ανάποδα σε κάθε τους μορφή.
Ταπεινή μου γνώμη, κρίνοντας εκ του αποτελέσματος
*

Λοιπόν... προς το παρόν είπαμε περισσότερα από όσα πρέπει , ο σκληρός τεχνοκράτης και οι υπομηχανικοί μου , μου κάνουν νόημα ότι είμαστε έτοιμοι να κατέβουμε , για να μπούμε στην πρώτη "πίστα" στο "παιχνίδι με τα ηλεκτρόνια"
it's time for all the shields to arm firmly ,

όμως....
όμως....
όμως ....

με κλιπ όσο πιο κόντρα γίνεται σε ό,τι μας περιμένει αυτό το μήνα,
αντιγράφοντας το χαρακτήρα και τις συνήθεις των ηλεκτρονίων της τελευταίας στοιβάδας του πυρήνα
[ γιατί όσο συντεταγμένοι, ψυχροί και ρομποτικοί γινόμαστε εδώ κάτω
κατά βάθος είμαστε πολύ ατίθασοι χαρακτήρες και αυτό μας έχει φτάσει ως εδώ και ποιος ξέρει και τί άλλο μας επιφυλάσσει .. ( όχι ότι δεν ξέρουμε αλλά ..) ]

*