Adagio

Ημερολόγιο πρώτης μέρας: εν μέσω πολιτικών διαβουλεύσεων και καυτής πραγματικότητας


Ανάμεσα στα πολλά που θα καταλογίσει η ιστορία στον ΓΑΠ, είναι ότι μας έκανε κομμάτι του υπουργικού συμβουλίου του.
Άτυπο αλλά είμαστε μέσα στις εξελίξεις. 
Διαβάζω στο F/B το δεσποινάριο, ότι από τη μια παρακολουθεί τις τροχιές του δορυφόρου και από την άλλη τις πολιτικές εξελίξεις στην Αθήνα.

Όσο και αν είναι απροσδιόριστες και οι δύο τροχιές , σημειωτέον ότι και οι δύο είναι νοητές γραμμές σε οθόνες άσχετα από τους χαρακτήρες τους, ο δορυφόρος με τις επιλύσεις τους , θα στρώσει τροχιά, ο ΓΑΠ πάλι... 

Οι χαρακτηρισμοί πάμπολλοι, εκείνος στον οποίο στάθηκα χθες , ήταν 'τζογαδόρος'. Προσπάθησα να παραμερίσω όσα νιώθω  για τον συγκεκριμένο και για την κυβέρνησή του στο σύνολό της, να σταθώ αντικειμενικά . Πραγματικά αδύνατο. 

Στην οπτική μου αυτό το δύσοσμο, πολτώδες, βαρύ μίγμα που περιβάλλει τα πάντα νοσεί και φθείρει , δεν γίνεται να μου εμπνεύσει ούτε μια θετική σκέψη, ούτε μια αισιοδοξία. 

Η δυσπιστία είναι τόσο μεγάλη , που ακόμα - λέω ακόμα - και αν υπήρχε και ένα ψήγμα ειλικρίνειας τη στιγμή που τα διαφωνούντα στελέχη του ΠΑΣΟΚ , διατύπωναν γραπτά και προφορικά τις απόψεις τους, εγώ αρνούμαι να τη δω. 

Το μόνο επιτυχημένο instant είναι το nes-cafe , deal . Έτσι για να το κλείσω κοφτά με τις κάθε είδους εξάρσεις και ενοχές. 

Οπότε τον ΓΑΠ 'τζογαδόρο'΄δεν τον βλέπω με τίποτα, ή τουλάχιστον δεν βλέπω το λόγο να τζογάρεις τις τύχες ενός λαού με τέτοιο τρόπο.  Όπως επίσης δεν βλέπω και το πολιτικό όραμα πίσω από αυτό. Άλλα βλέπω από πίσω και φοβάμαι ότι αυτά είναι και η πραγματικότητα. 

Στο μόνο που ελπίζω είναι όταν και όποτε αυτό περάσει - γιατί θα περάσει, θα τελειώσει και αυτό - να υπάρχει μνήμη στον ελληνικό λαό και να μάθει κάποτε να κρατάει σημειώσεις. 

Εκτός από το Ε9 ας αφήσουν οι γονείς και ένα μικρό ιστορικό σημειωματάριο στα παιδιά τους , κάτι μπορεί να αλλάξει. 

Τουλάχιστον μπορεί να γλιτώσουμε από τις οικογένειες-υπερπαραγωγή, που κάνουν τόσους απογόνους με προγραμματισμένες ακόμα και τις κυήσεις, όσους χρειάζεται για να τους μοιράζουν σε πολιτικό-οικονομικό και πολιτιστικό κόσμο, με τα αντίστοιχα ονόματα των παππούδων. 

Καιρός είναι να σταματήσουν οι γελοιότητες 

*

Γαία-πυρί μειχθήτω ( ελπίζω να το έγραψα σωστά ) , είναι η καταλυτική φάση που φοβάμαι και δεν φοβάμαι, θέλω και δεν θέλω ταυτόγχρονα. Από τη μια το πράγμα τείνει να εκτροχιαστεί επικίνδυνα οπότε οι συνέπειες είναι ανυπολόγιστες, αλλά από την άλλη πώς αλλιώς μπορεί ομαλά αυτή η κατάσταση να πάει στο επόμενο στάδιο. 

Αν θεωρήσω την κοινωνία ως πολυπαραμετρικό μοντέλο νομίζω ότι είναι αδύνατο να καταγραφούν όλες οι παράμετροι, οι συμπεριφορές τους , οι συναρτησιακές τους σχέσεις , οι συγκλίσεις και οι αποκλίσεις σε τεχνικό επίπεδο ώστε να δοθεί το δυνατό σχετικό βέλτιστο . 

Θα πάμε πάλι με τον ψυχολογικό παράγοντα για δικαιοσύνη, ισονομία, λεύκανση θεσμών και διαφάνεια.. ό,τι πιο ασαφές υπάρχει, αυτό που καλύπετει κάθε μικροσυμφέρον. 

Στη μέση βέβαια το ταμείο με τα λεφτά, άντε τώρα να ξεκαθαρίσεις εκεί μέσα ποιο χέρι θα μπει και πόσα θα πάρει και κυρίως γιατί.

*

Και μια τελευταία ειρωνική σκέψη: και τώρα τί θα απογίνουμε χωρίς e-gov? ήτο και αυτό μια κάποια λύσις .. αυτά και καλή μας τύχη. Θα τη χρειαστούμε όλοι μας .. 

*

Αν και το τούτο εδώ το ιστολόγιο δεν είναι του μελοδραματικού, τούτη τη φορά με όλα όσα γίνονται σε παγκόσμιο επίπεδο, είναι αδύνατο να μη σκεφτεί κάπως έτσι , ειδικά όταν αναλογίζεται πού θα μας συμπαρασύρει όλους το κύμα.. και πού θα μας χτυπήσει. 

Χθες το βράδυ , με τον e-classmate και τον Πολύβιο, τέθηκε το θέμα "5 χρόνια μετά.." , πολύ αισιόδοξα σας τα είπα μου φαίνεται.. καθήστε να ζούμε πρώτα, αν τα καταφέρουμε, υπόσχομαι να απεικονίσω την εποχή με σοβαρότητα και συναίσθημα , πραγματικό προσωπικό άλμα να κάτσω και να το εκφράσω όλο αυτό δημόσια  -:)) μη σας πω και άθλος. Καλή σας μέρα