What you miss when you blink

το πρότυπο για τις εισόδους στις σήραγγες , δηλαδή αυτά που θα δουν οι επίσημοι στο τέλος , γιατί αυτά που θα δούμε εμείς.... μέχρι να γίνει έτσι.. βέβαια αυτά που θα ζήσουμε μέχρι τότε είναι προνόμιο , σας το εγγυώμαι 

what's the party ? , δεν μπορούσαν βλέπετε οι ιθαγενείς να πουν what's the party. Το "σήμα" από εδώ είναι εξαιρετικά ασθενές, και λασπωμένο. Πολύ λασπωμένο. Παρόλα αυτά , αν ύπάρχει περιοχή του κόσμου  που ο Έλληνας μπορεί να ζήσει  σχεδόν αφομοιωμένος, είναι αυτή η νότια γωνιά του πλανήτη, βεβαιωμένο από πολλές πλευρές και από εδώ επίσης.

Aρκεί να αντέχονται οι 34-35 C και η βροχή με την υγρασία. Μετά από χειμώνες στην παγωμένη στέπα ήρθε και ο καιρός της βροχής.

Συμβολικά μιλώντας , αυτή η διαρκής βροχή δείχνει ευεργετική , πρέπει με κάποιο τρόπο να βοηθήσει και ο καιρός για όλα όσα περιλαμβάνει η παραμονή εδώ κάτω. Προς το παρόν αυτός ο υδάτινος μανδύας , απομονώνει και ανοίγει τις απαραίτητες διόδους εκεί που πρέπει.

"Μυρίζει" μέταλλο, ακριβό μέταλλο, λόγω των χρυσορυχείων και η πόλη είναι προσαρμοσμένη στην παραγωγική της δυνατότητα, προβάλλοντας διάφορες όψεις.

Άφησα την Ελλάδα στη δίνη της νέας δανειακής σύμβασης και του κουρέματος. Τις λίγες φορές που έριξα μια ματιά στα κυκλοφορούντα νέα , δεν πολυκατάλαβα τί ακριβώς συμβαίνει, πιο ρευστά, πιο ολισθηρά , πιοι επικίνδυνα δε γίνεται.. 

Η τελευταία εντύπωση ήταν μια εκπομπή του Τράγκα , "πώς μας ενώνει  πώς μας δονεί του Τράγκα η φωνή" υπό τους ήχους και τα σαλπίσματα της Erika ( δείτε το , δεν είναι η κλασικούρα  που παρέλασε από όλο το ελληνικό διαδίκτυο σε τέτοια υπερβολή και σε τόσο δραματικούς τόνους για να κλαίνε οι μέχρι τώρα αλλά και στη συνέχεια τακτοποιημένες κυριούλες εναρμονιζόμενες πλήρως με το πνεύμα της εποχής  - "αντίσταση-κλάμα-δράμα-φωνή -θρήνος πάνω στα Prada που χάσαμε  "  - από μυαλό και ψυχραιμία μηδέν φυσικά - όπου πάει το κοπάδι . 

Σε λίγο ακόμα και ο Ρουβάς από το "Αθηνών Αρένα" - α ρε γιατρέ να σε βράσω που μου τραβιέσαι και ξενυχτάς σ' αυτές τις αηδίες θα κάνει αντιστασιακό τραγούδι, μη σας πω και αντάρτικο. Εξάλλου το "μακαρόνια με κιμά" είναι κατά βάση είναι επαναστατικό τραγούδι, ειδικά αν προκύψει η επαπειλούμενη πτώχευση και η τιμή της πάστα εκτοξευθεί σε δυσθεώρητα ύψη  ) . 

Enfin, καταντά κουραστικό να περιμένεις σωτήρες, αν δεν σηκώσεις τα μανίκια δουλειά δε γίνεται .οπότε ας μαζευτούν χαρτομάντηλα και κατάρες και ας σοβαρευτούμε λίγο λέω. Θα έλεγα και κάτι για την ελληνική αριστερά που όποτε βλέπει ευθύνη σταυροκοπιέται και φεύγει από φόβο να την αναλάβει. Αλλά.. βαριέμαι να ασχολούμαι με τα σύνδρομα των νηπίων  , εξάλλου κλείνοντας 25 περίπου χρόνια πολιτικής μοναξιάς νομίζω ότι έχω κατακτήσει τον παράδεισο, οπότε δεν βρίσκω λόγο να τον απωλέσω, ειδικά τέτοιο παράδεισο

*

 . 

Αρχές Δεκέμβρη - επιτέλους και με επίσημη άδεια των γιατρών -  θα αρχίσω δειλά δειλά και προσεκτικά να κατέρχομαι στις σήραγγές μου. 
Δεν έχω συνηθίσει έτσι, με ενοχλεί ο περιορισμός και ο αυτο-περιορισμός αλλά δεν μπορώ να κάνω κι αλλιώς. 
Αυτοψίες ηλεκτρολογείου μέχρι να έρθει Ιούνιος του 2012 , όταν  το "ηγετικό" τημ στο σύνολό του θα εγκατασταθεί σχεδόν μόνιμα στις στοές , μια και το πράγμα λόγω της εδαφικής ιδιομορφίας θα πηγαίνει  ATAR , οπότε προβλέπεται άγρια και επίπονη "κωπηλασία" , προκαταβολικά τις βουτιές στη θάλασσα να τις κάνετε και για μας 

Έχουν περάσει πολλά χρόνια από την τελευταία φορά που έχω να μπω και να παραμείνω από την αρχή μέχρι το τέλος,  αυτή η τεχνολογική παραλληλία αφενός μου έχει λείψει , αφετέρου μου δίνει το χρόνο να διαβάσω, τουλάχιστον σ' αυτή τη φάση 
Ανάμεσα στα άλλα το πιο προκλητικό ανάγνωσμα είναι το "περί πολέμου, Vom Kriege" , μια χαρά είναι να βλέπεις ό,τι γίνεται τριγύρω με θεωρητική ματιά . 

Το κακό είναι ότι έχοντας ξεμάθει από αυτού του είδους το διάβασμα, ψιλομουρμουράω την ώρα που διαβάζω, ούτε λειτουργία στο όνομα του Κλαούζεβιτς , τέτοια τύχη ο μακαρίτης... 

Το κακό με τους κάθε είδους συγγραφείς είναι ότι οι καημένοι αγνοούν σε τί χέρια θα πέσουν.. πού να το φανταζόταν ο Πρώσος αρχιστράτηγος..!!!!

 Λοιπόν σας καληνυχτώ εδώ με μια απορία: πώς λένε εκείνες τις καταστάσεις που ενώ θέλεις κάτι πολύ, αντιστέκεσαι; μάλλον φόβο λέω εγώ

*
Το κλιπ, γιατί αν όλα πάνε καλά, έτσι θα περάσω την τελευταία μέρα παραμονής εδώ , παρακολουθώντας το φράγμα από ψηλά την ώρα λειτουργίας, μεγαλειώδης εικόνα τα υδροηλεκτρικά  από ψηλά και ναι οι chaises-longues είναι ήδη στο σπίτι  (!!!!)



*