Σάββατο, Ιανουάριος 14, 2012

Really really underground

Μειωμένα τα αυτοκίνητα στους δρόμους , συνέπεια της κρίσης λένε όσοι ζουν εδώ.
Απόλυτα κατανοητό αν υπολογιστούν τα κόστη.
Εκπτώσεις σε τιμές υπερτιμημένων προϊόντων, αγοραστικές ευκαιρίες που σκάνε από το πουθενά , προσφορές και ετοιμοπαράδοτα , η υποτίμηση της πιστοληπτικής ικανότητας της Γαλλίας -αναμενόμενη εφόσον είχανν γίνει ανακοινώσεις προ μηνός περίπου - και από κάτω όλο αυτό που στήνεται ίσως και αυθόρμητα για προσφορά και αλληλεγγύη, η επιβίωση μπαίνει μπροστά μαζί με τον ανθρωπισμό. Συνθήκες πολέμου.. θα πω ψέμματα αν ισχυριστώ ότι δεν βρίσκω θετικά, μπορώ να πω ότι βρίκσκω πολύ περισσότερα και ας διακυβεύονται σχεδόν τα πάντα.
Ειδήσεις; όχι. Είναι ελάχιστα γελοίο το σοβαρό ύφος , επιβεβελημένο για τη συγκάλυψη τόσης υποκρισίας τόσων χρόνων σε τόσα επίπεδα. Ειδήσεις και δημοσιογραφία με οδηγία , ούτε εμείς τέτοιο χάλι. Είναι ακόμα το ΠΑΣΟΚ είδηση; απορώ γιατί.. έχει ολοκληρώσει πλέον κάθε ρόλο, είναι σαν τον αξιόπιστο εξυπηρετητή που δεν ξέρεις πώς να τον "συνταξιοδοτήσεις" απλά τον συντηρείς μέχρι να προκύψει το νέο μοντέλο.
Στα ίδια κενά και οι υπόλοιποι. Διάβασα κάποια πράγματα στις εφημερίδες όλες αυτές τις μέρες αλλά και εκεί..
Πατήρ πάντων πόλεμος, σε κάθε επίπεδο το πιστεύω δογματικά σχεδόν και  δεν το εγκαταλείπω ποτέ, ξέροντας ότι στην κατά μέτωπο έχεις πιο πολλές ευκαιρίες να βρείς το δίκιο σου ή τέλος πάντων να τελειώσεις μια και έξω με τις αμφιβολίες σου.
Είναι ένα  κατά βάση απαισιόδοξο ποστ, για να πάει αυτή η χώρα παρακάτω , εμείς πρέπει να αποχωρίσουμε . Ο τρόπος που επιβιώσαμε δεν εγγυάται ότι μπορούμε να φανταστούμε κάτι νέο, και να του δώσουμε μορφή. Ή τουλάχιστον είμαστε ακόμα ανέτοιμοι.
Σκηνικό με τον πρώην υπουργό στη λεωφόρο Βουλιαγμένης. Χαρακτηριστικό του τί επικρατεί και τόσα άλλα που δεν ξερουμε ή δεν λέμε όλοι μας. Η τακτοποίηση στο ελάχιστο, το μη μιλάς, μην αντιδράς, ορίστε πώς πληρώνεται .. είχε το θράσος να τοποθετηθεί και στα ΜΜΕ, και ας γελούσε όλη η Ελλάδα με τον "επιτηδευμένο" λόγο .. και όμως αυτό είχε ρίξει και 5-10 σημαντικές υπογραφές στη ζωή του, από το πουθενά μεν αλλά τις έριξε.. δημοκρατικά εκλεγμένος παρακαλώ.. με δημοκρατικές πεποιθήσεις.. ορίστε το πού είμαστε.. ποιοί είμαστε ..
Στα μικρά τα καθημερινά αλλά και στα μεγάλα, εκεί που μπερδεύεσαι αν επαγωγικά ή με εις άτοπο απαγωγή θα καταλήξεις σε κάποια άκρη.
Χαρακτηριστικό της κοινωνίας μας  η ευκολία συμπερασμάτων από την εικόνα και όσα λέμε καλαμπουρίζοντας γιατί οι καιροί θέλουν και γέλιο και τσαλάκωμα.
Απόλυτα στερεοτυπικά συμπεράσματα μάλιστα.
Και δυσαρέσκεια όταν χαράζεται η διαχωριστική, μη αναμενόμενα
Κάποιες φορές το όχι κόντρα σε κάθε συναίσθημα είναι η διαχωριστική που προφυλάσσει την ποιότητα ακόμα και του ελαχίστου, Ψιλά γράμματα , έτσι; Αν το συναίσθημα δεν υπάρχει και αν όταν υπάρχει δε μετατραπεί σε λάβα  , τότε όλα τα άλλα είναι απλά εργαλειακή χειραγώγιση , όπου  αντί για εργαλεία πρωταγωνιστούν άνθρωποι.
*

2 σχόλια:

BLUEPRINTS είπε...

τόσο μεστή ανάλυση της πραγματικότητας με τόσες λίγες προτάσεις... δυστυχώς είσαι 100% η φωνή της πραγματικότητας που επικρατεί παντού πλέον κι είναι μάλλον απελπιστική, τα φιλιά μου και κράτα γερά

So_Far είπε...

@ BLUEPRINTS,

καλέ μου BLUE.. , έχω ήδη διαβάσει, πει και γράψει πάρα πολλά για το θέμα. Βέβαια για μένα το απελπιστική δεν είναι απαραίτητα κακό, σημαίνει επεεξργασία. Από την απελπισία εκείνο που φοβάμαι περισσότερο είναι αυτό ακριβώς, δηλαδή οι επεξεργασίες, η ποιότητά τους, από πού παράγονται, τα συμφέροντα - δεν είμαστε αθώοι πάντα υπάρχουν - και τί είδους απήχηση θα έχουν. Αναμένω λοιπόν τη συνέχεια, το τεχνικό κομμάτι. Την καλημέρα μου και θα τα λέμε. Να προσέχετε -:))